عامل بیماری Ichthyophthirius multifiliis است؛ یک انگل تک سلولی مژک دار که در آب شیرین زندگی میکند و میتواند پوست، بالهها و بهخصوص آبشش ماهی را درگیر کند.
دمای مناسب برای پرورش ماهيان خاویاری 14 الی 26 درجه سانتیگراد است. در حرارتهای کمتر از 14 درجه متابولیسم و سوخت ساز بدن اين ماهيان کاهش یافته و بالای 27 درجه غذا دهی مقرون به صرفه نیست...
برای پرورشی ماهیان خاویاری سیستم های پرورشی متفاوتی معرفی شده است که هر یک از این سیستم ها شرایط مختص به خود را دارد و در این مقاله با اشاره به اختصاصات هر یک، انتخاب بهترین روش پرورشی آسان می گردد.
حجم نامناسب آب، کاهش اکسیژن، افزایش دما، برخورد ماهیان به یکدیگر در فضای محدود خودروهای حمل ماهی، استرس شدیدی را در ماهیان در طول مدت زمان حمل و نقل ایجاد نموده و باعث بروز تلفات در آنها میگردد.
تخمک های مولدینی که از منابع چربی سرشار از اسیدهای چرب غیر اشباع امگا 3 استفاده نموده اند، سریعتر تفریخ می شوند و لاروها از رشد و بازماندگی بیشتری برخوردار خواهند بود.
اسیدهای چرب لینولئیک، لینولنیک و آراشیدونیک، اسیدهای چرب ضروری برای آبزیان محسو.ب می گردد.
این اسیدهای چرب در ساختمان غشاها بکار رفته، در انتقال چربیها و برخی از آنزیمهای لیپوپروتئین نیز دخالت دارند
کاهش در تولید استرادیول ميتواند باعث باقی ماندن فولیکول تخمدانی در مرحله پس از زرده سازی گردد و ميتواند منجر به بروز ناهنجاری های فولیکولی تخمدان یا به شکل کیست های تخمدانی نمایان گردد.
فوق رسیدگی تخمکها در ماهیان خاویاری حصول یکسری از واکنشها در بدن ماهی و اووسیت است که منجر به تبدیل شدن اووسیتهای با قابلیت لقاح به تخمکهای غیر قابل بارور میگردد.
برای دریافت نتیجه ایده آل از یک تکثیر مصنوعی باید قبل از رسیدن به مرحله رسیدگی جنسی نهایی یکسری از موارد مهم اثر گذار بر تکثیر موفق را مورد توجه قرار داده و بصورت اصولی رعایت نماییم.
با توجه به درجه حرارت آب و شرایط ماهی، ممکن است مولدین نر 28 تا 36 ساعت پس از تزریق، اسپرم ریزی نموده، لذا در این فاصله هر چند ساعت باید مورد بررسی قرار گیرند.